{"id":1479,"date":"2008-06-30T08:19:39","date_gmt":"2008-06-30T06:19:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.iesneiravilas.es\/arquivo\/?p=1479"},"modified":"2014-10-13T08:32:07","modified_gmt":"2014-10-13T06:32:07","slug":"cronica-romana","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.iesneiravilas.es\/arquivo\/?p=1479","title":{"rendered":"Cr\u00f3nica Romana"},"content":{"rendered":"
\"En<\/a>
En Piazza Spagna<\/figcaption><\/figure>\n

Catro alumnas e unha profesora, catro alumnos e un profesor, unha familia hoxe numerosa mais ben levada, cami\u00f1ou por Roma durante cinco d\u00edas ao descobremento da antig\u00fcidade cl\u00e1sica, \u00e1 percura dos restos paleocristi\u00e1ns, \u00e1 busca da monumentalidade renacentista e barroca, co anceio de adaptarse ao contorno e converterse en romanos aut\u00e9nticos, incluso a poder ser confundidos entre a \u201cgente de Roma\u201d que filmaba Ettore Scola.<\/p>\n

Levabamos un planning de viaxe, e o lecer nunca est\u00e1 inimizado coa aprendizaxe; hai tempo para so\u00f1ar e aprender, para cami\u00f1ar e comer, para ver, ollar, disfrutar… Estaban esper\u00e1ndonos os foros imperiais, as catacumbas paleocristi\u00e1s, o grande Coliseo e a Via Appia Antica, agard\u00e1bannos igrexas e prazas, esculturas de Bernini e pinturas de Rafael Sanzio, tendas de Ferrari e v\u00edas de luxo e dolce far niente, parques inmensos, fontes, r\u00faas… Agard\u00e1bannos o autob\u00fas e o metro, o ristorante e a pizzer\u00eda, a noite e o d\u00eda do Campo di Fiori.<\/p>\n

\"Na<\/a>
Na escaleira de sa\u00edda dos Museos Vaticanos<\/figcaption><\/figure>\n

Baixo un sol de xustiza, mais sen baixar o ritmo e a garda, as colinas da Cidade Eterna sentiron a nosa pegada. E coido que tam\u00e9n a urbe deixou pegada en n\u00f3s. Tanto que pediamos d\u00edas extras para seguir intern\u00e1ndonos na intrahistoria da romulorremiana cidade. Estivemos aos p\u00e9s da c\u00fapula de San Pedro do Vaticano e subimos ata a lanterna, ollamos Roma desde arriba e vimos o subsolo perforado polas estaci\u00f3ns de metro e as catacumbas, mantiv\u00e9monos xuntos baixo o arco de Septimio Severo afirmando unha unidade de grupo, \u201cperdoamos\u201d a vida dos gladiadores na arena do Coliseo, formamos un c\u00edrculo de ledicia no c\u00e9spede de Villa Borghese e unha ringleira diante do T\u00edber. Bebemos auga fresca das fontes, disfrutamos de espect\u00e1culos p\u00fablicos, corremos para atrapar o autob\u00fas,…<\/p>\n

Hai 180 anos, un 23 de xu\u00f1o, Stendhal escrib\u00eda que \u201cen Roma, cando se pode, hai que vivir tres d\u00edas no mundo constantemente rodeado de compa\u00f1eiros xoviais, e tres d\u00edas nunha completa soedade. As persoas que te\u00f1en alma tolear\u00edan se estivesen sempre soas.\u201d\u00a0 N\u00f3s fomos un grupo sempre, unido e alegre, \u00e1s veces arrastrado pola calor, sempre ilusionado co descobremento. A Roma dos C\u00e9sares e dos Papas, a da dolce vita e a miserenta, a nocturna e a de d\u00edas caldos, a Roma Eterna e a de hoxe en d\u00eda, acoll\u00e9ronnos durante 120 horas para disfrutar dun belo paseo. Quiz\u00e1s non tivemos tempo de experimentar\u00a0o mal de Sthendal, mais tivemos oportunidade de disfrutar como calquera viaxeiro do Grand Tour.<\/p>\n

Se queres ler m\u00e1is consulta: http:\/\/xosea.wordpress.com\/2008\/06\/18\/desde-roma\/<\/a><\/p>\n